ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ - ਅਸਲ ਨੇਤਾ
ਵੋਟਾਂ ਦਾ ਦੌਰ ਹੈ | ਅੱਜ ਕੱਲ ਸਭ ਦਾ ਧਿਆਨ ਸਭ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕੌਣ ਉਮੀਦਵਾਰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ , ਕੌਣ ਜਿੱਤੇਗਾ , ਕਿਸ ਨੂੰ ਵੋਟ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ | ਜਿਹੜੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਾਡੇ ਨੇਤਾ ਬਣਨਗੇ | ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਾਜ ਕਰਾਵਾਂਗੇ | ਨਾਲੇ ਆਪਣੀ ਚੌਧਰ ਚਲਾਵਾਂਗੇ | ਘਰ ਇੱਕੋ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ | ਪਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਗੁਰੂ ਘਰ ਤੋਂ ਅਨਾਊਸਮੈਂਟ ( ਹੋਕਾ ) ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪੋਸਟ ਤੋਂ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਮਾਸਟਰ ਸਿਕੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਹਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ |) ਜਿਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਹਰੇਕ ਘਰ ਦੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਜੀਅ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮਾਸਟਰ ਸਿਕੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪੱਕੀ ਸੂਚਨਾਂ ਮਿਲੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਅਸਲ "ਨੇਤਾ" ਕੌਣ ਵੋਟਾਂ ਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਮਾਸਟਰ ਸਿੰਕਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਦਸ ਵੀਹ ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੋ | ਤਕਰੀਬਨ ਅੱਧੇ ਪੌਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬੰਦੇ ਜਿਹੜੇ ਬਾਹਲੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬੜੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਆ ਪਹੁੰਚੇ | ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਹਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਦੇਖ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਕੋਲ ਕੋਈ ਖੜਾ ਕੋਈ ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਗਿਆ | ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਬੜੇ ਉਤਾਵਲੇ ਲਗਦੇ ਸੀ | ਐਨੇ ਨੂੰ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਬੜੀ ਮੱਧਮ ਆਵਾਜ਼ ਚ ਬੋਲੇ ਸਭ ਆ ਗੇ | ਮੈਂ ਵੀ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵੱਲ ਖੜਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ | ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਕਹੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ "ਅਸਲ ਨੇਤਾ" ਬਾਰੇ ਜਾਨਣ ਲਈ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ | ਸਭ ਦਾ ਸਿਰ ਹਾਂ ਚ ਹਿਲਿਆ | ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦਾ ਬੜਾ ਉਦਾਸ਼ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਮਨ ਜਿਹਾ ਭਰ ਆਇਆ | ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਮੈਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਮਾਜ ਦੀ ਜਿੰਨੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਸੀ ਕਰ ਲਈ | ਆਪਣੇ ਨਹੀਂ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਚ ਤਾਂ ਵੋਟਾਂ ਵੱਲ ਲੱਗੀ ਪਰ ਸਾਡੇ ਚੋਂ ਕਿਸੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਸਕੂਲ ਖੋਲਣ ਲਈ ਜੋਰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨਈਂ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਕਿ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਮਿਡਲ ਕਲਾਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ (ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ) ਛੋਟੇ ਵੱਡੇ ਨੌਜਵਾਨ ਬੱਚੇ ਪੜ ਲਿਖ ਕੇ ਕੁਸ ਬਣਨ ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਸਕੂਲ ਖੋਲੋ ਅੰਦੋਲਨ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ| ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੋਟ ਪ੍ਚਾਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ,ਚੋਣ ਰੈਲੀਆਂ ਚਲ ਰਹੀਆਂ , ਸਰਾਬ ਵਾਲੇ ਠੇਕੇ ਖੁੱਲੇ ਐ , ਦੇਸ਼ਾਂ-ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਆ ਜਾ ਰਹੇ ਐ | ਬਾਕੀ ਸਭ ਅਦਾਰੇ ਖੁੱਲੇ ਪ੍ੰਤੂ ਸਕੂਲਾਂ ਲਈ ਲੌਕਡਾਊਨ ਹੈ ਆਖਿਰ ਕਿਊਂ ? ਕਿਉਂ ਕਿ ਇਹ ਆਮ ਲੋਕ ਪੜ ਲਿਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਹੱਕਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਪੜ ਲਿਖ ਕੇ ਉਹ ਵਾਲਾ ਨਾਹਰਾ ਬੁਲੰਦ ਨਾ ਕਰ ਦੇਣ ਕਿ "ਅੱਜ ਬੱਚੇ , ਕੱਲ ਦੇ ਨੇਤਾ" !! ਮੈਂ ਤਾਂ ਭਰਾਵੋਂ ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਣੀਆਂ ਸੀ | ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਵੋਟਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਛੱਡ ਆਉਣ ਵਾਲੇ "ਅਸਲ ਨੇਤਾ" ਪ੍ਤੀ ਫਿਕਰਵੰਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ | ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦਾ ਗਲ ਭਰ ਆਇਆ ਤੇ ਭਾਵਿਕ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਬਸ ਇਹੀ ਕਹਿੰਣਾ ਸੀ | ਮਾਸਟਰ ਦੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੋਂ ਵਹਿੰਦੇ ਹੰਝੂ ਵੀ ਸਕੂਲ ਖੋਲੋ ,ਭਵਿੱਖ ਬਚਾਓ ਦੇ ਨਾਹਰੇ ਲਗਾਉਦੇ ਜਾਪ ਰਹੇ ਸੀ | ਮੈਂਨੂੰ ਇਸ ਤਰਾਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਡਾ ਅਤੇ "ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖ" ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਵਾਂਗ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਹਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ | ਲੋਕ ਤਕਰੀਬਨ ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਰਹੇ ਸੀ | ਪਰ ਮੈਂ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਹਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਨਾਹਰਾ ਦੁਬਾਰਾ "ਅੱਜ ਦੇ ਬੱਚੇ , ਕੱਲ ਦੇ ਨੇਤਾ" ਸੁਣਨ ਲਈ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪ੍ੰਤੂ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਮ ਤੋੜ ਚੁੱਕੇ ਸੀ |
ਲੇਖਕ - ਬੀ. ਸਿੰਘ ਕੋਹਾਰ
ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾਕ: ਕੋਹਾਰਵਾਲਾ
ਜਿਲਾਂ ਫਰੀਦ ਕੋਟ 151204
ਮੋਬਇਲ -98159-85980
Comments
Post a Comment